Een ‘uitgekotst stuk halalvlees’, kent u die uitdrukking?

We kennen de gevolgen van onbesuisde uiting in een e-mail. Maar wat zou er gebeuren als een medewerker van uw organisatie deze zin via Twitter de wereld in zou slingeren? Kun je daar als organisatie op voorbereid zijn? Ofwel, hoe beheers je als organisatie de onbeheersbaarheid van het web?

Dichttimmeren is geen optie in de eeuw van de (schijnbare) transparantie. Alles moet gezegd kunnen worden. Langzaamaan zie ik in gedachten menig CEO al rood aanlopen, maar mijn conclusie kan helaas geen andere zijn. Het perfect opgebouwde merk kan zomaar door jan-en-alleman te grabbel worden gegooid, lijkt het. En zoals in het geval van de PVV zelfs door een eigen medewerker (en dan ook nog eens via een besloten mail).

Kortom: tijd om vooraf na te denken over de gevolgen van uitspraken die anderen over uw of, in het geval van medewerkers, hun eigen organisatie roepen. Kan dat dan, hoor ik u denken. Jazeker! Vooraf kunt u doelgroepen die iets zouden kunnen roepen typeren. Aan de hand van een aantal kenmerken kunt u bedenken hoe u daar het beste op kunt reageren. Zo leert u de reacties te wegen op basis van een aantal factoren en feiten. Zo bent u enigszins voorbereid en brengt u niet onnodig alles in stelling voor de eerste de beste reactie.

Een van de conclusies zal zijn dat je niet overal op hoeft te reageren. Want laten we reƫel zijn: hoeveel mensen lezen de boodschap, welke teksten zijn er nog voor de eeuwigheid en als we allemaal soms iets roepen wat enigszins onverstandig is, worden we daar misschien wel weer wat menselijker en socialer van. Al valt de kop bij deze blog daar wat mij betreft niet onder.

Guido,

tekst en concept

Strategie | , , , , ,